اتحادیه کتاب و لوازم تحریر اصفهان

فرخشاد حیدری :صحافی مقرون به صرفه نیست

صـــدای خرت خرت کاغذها لای دستگاه سکوت مغازه را می شکند و مرد صحاف پشت دستگاه می ایستد تا به کاغذها جانی دوباره ببخشد. قرار است همه این کاغذها کنار هم بچســـــــبند تا کتابی زیـــــبا درست شود.

صحافی، آخرین بخش برای انتشار یک کتاب، پایان نامه و روزنامه است و فرخشاد حیدری مرد ۵۳ ساله صحاف که ۳۰ سال است، گرد کاغذ خورده از مشکلات این شغل با اصفهان زیبا سخن می گوید. او برند سالنامه بابک را نیز دارد.

۱۲ سال ناشر بوده و همین طور که کارش را درپشت دستگاه ها انجام می دهد، می گوید: «کسی که ناشر نباشد از صحافی سر در نمی آورد. برخی از صحافی‌ها از چاپ و انتشارات اطلاعاتی ندارند و من چون این مراحل را طی کرده ام به این کارها واقف هستم و می توانم بهتر کار کنم.»

او ادامه می دهد: «شغل ما جزء مشاغل فرهنگی محسوب می شود و در کل آخرین بخش کتاب توسط ما انجام می شود.»

حیدری می خندد و ادامه می دهد: «ما جاده صاف کن بقیه هستیم. خرابی و زواید چاپخانه را باید ترمیم کنیم، اما هنگام هزینه دادن مشتری ها به ما که می رسند پول و فرصت ندارند و می خواهند به سرعت کتاب و پایان نامه را تحویل بگیرند و هر چه پول داشته اند برای کارهای قبل کتاب خرج کرده اند و به ما که می رسند پولشان ته کشیده و می گویند پول نداریم.

ما هم مجبوریم با این وضعیت مدارا کنیم، چون اگر این کار را انجام ندهیم، کتاب مشتری روی دست ما می ماند و فروخته نمی شود. ما مجبور هستیم با وجود کمبود نقدینگی مشتریان صحافی را انجام دهیم. مشتری هر گاه کتابش را فروخـــــت پـــــول مــــا را برمی گرداند.نبــود نقدینــــگی باعث شــده کـــه هر سال یک یا دو تا از کــــارگاه های صحافـــی بــــسته شود، به طور مثال هنگامی که برای دانشگاه کار انجام می‌دهیم می گویند تا شش ماه بودجه نداریم. مشتــــریان مـــا اغـــلب از دانشـــجویان و ناشران مـــــعروف هســــتند، اما مشتری های متفرقه هم به ما مراجعه می کنند.»

این صحاف چیره دست، معتقد است این شغل کارگری است و هفت تا ۱۰ مرحله کار باید بر روی کتاب انجام شود تا صحافی به پایان برسد. مراحل کار در این شغل متعدد است.

او می گوید:«اکنون هشت کارگر دارم که در ایام نزدیک به سال نو تعداد کارگران افزایش پیدا می کند و متاسفانه مسوولان اداره بیمه فقط پنج نفر کارگر را بیمه ۱۰ درصدی می کنند و اگر تعداد بیشتر شد باید برای هر نفر ۳۰درصد بیمه پرداخت کنیم و این موضوع یکی از دغدغه های ماست و برای ما نمی صرفد که هزینه بیشتری پرداخت کنیم و مجبور می شویم با وجود تعداد کم کارگر کار زمین نماند.

برای هر کارگر باید ۳۳۰هزار تومان حق بیمه پرداخت کنیم و پرداخت این هزینه برای ما نمی صرفد، چون کارگران زیادی در صحافی ها مشغول به کار هستند، نمی توانیم همه آنها را بیمه کنیم و کارگر کمتری استخدام می کنیم. سال گذشته به مدت شش ماه پرداخت بیمه کارگران به تعویق افتاد و از اداره بیمه به من ابلاغ شد که باید برای هر کارگر ۱۱ هزار تومان در هر ماه اضافه تر پرداخت کنم؛ یعنی برای پنج نفر باید یک میلیون و نیم حق بیــــمه پرداخــــت شود که این هزینه واقعا کمر شکن است.» حیدری، یکی دیگر از مشکلات این شغل را دست و پنجه نرم کردن با قوانین سخت اداره دارایی می داند و تصریح می‌کند: «هر گاه که می خواهیم کارگری اضافه کنیم مسوولان دارایی بیان می کنند حتما درآمد شما افزایش پیدا کرده است که کارگر اضافه کرده اید. به همین دلیل مجبور می شویم بار کار را با همان تعداد کارگر اندک به دوش بکشیم. کارگران با دریافت حقوق اداره کار از صبح تا عصر کار می کنند و تا ۱۸ ساعت فعالیت دارند.»

حیدری در بخشی دیگر از سخنانش بازگو می کند: «صحافی یک شغل تولیدی محسوب می شود، نه توزیعی. کتاب فروش‌ها توزیع کننده هستند و ما تولیدکننده محسوب می شویم که پس از ارائه نامه های مکرر به اتاق اصناف ثابت کردیم که شغل ما یک شغل تولیدی است.»به اعتقاد این صحاف این شغل سرمایه زیادی لازم دارد، زیرا وسایل و دستگاه های این شغل گرانقیمت است و این شغل برای کسی که مبتدی است مقرون به صرفه نیست و دخل و خرج با هم جور درنمی آید، اما من به دلیل اینکه سال هاست در این شغل فعالیت می کنم و در کنار آن کارهای دیگری انجام می دهم شاید برای من مقرون به صرفه باشد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.